شهدا را یاد کنیم

 شهید سید مجتبی علمدار:برای بهترین دوستانتان آرزوی شهادت کنید.

غزل امام زمان

باز هم ای صبح جمعه آمدی مولا نیامد

صبح آمد ظهر شد مغرب رسید آقا نیامد

شب شد و خورشید کنعان ولایت را ندیدم
کور شد از گریه چشمم، یوسف زهرا نیامد

دشمنان با خنده می پرسند پس آقایتان کو؟
دوستان با گریه می گویند آمد یا نیامد؟

ما بدون او غریب و او میان ماست تنها
آن امام قرن ها مثل علی تنها نیامد

عمر ما با نالة یابن الحسن طی شد دریغا
منجی ما صاحب ما رهنمای ما نیامد

شیر حق خانه نشین، فرزند او در کوه و صحرا
قامت زهرا دو تا شد حجت یکتا نیامد

شاید او هم مثل جدّش سر میان چاه برده
پس چرا از چاه هم آوای آن مولا نیامد؟

دیده ام از اشک لبریز و دلم دریایی از خون
رفتم از دست و ز مولایم صدای پا نیامد

فتنة فرعون عالم گیر شد ای اهل عالم
کو عصا چون شد ید بیضا چرا موسا نیامد؟

امام رضا قربونتم

 

حالا كه نيامدم دمت را بفرست

من نيستم آن جا كرمت را بفرست

گفتم كه مريضم و دوا مي خواهم

پس گرد و غبار حرمت را بفرست

 

(عاشق ترا به ادامه مطلب برن)

ادامه نوشته

شانه خود خواه

در روزگاران دور یکی از دانه های شانه ایی ، از دوست جادوگرش خواست که قد او را از بقیه دانه های شانه بلندتر کند .
جادوگر ابتدا مخالفت کرد اما با اصرار دانه خودخواه قبول کرده و یک سانت از دیگر دانه ها قدش را بلندتر نمود .
هنگامی که صاحب شانه خواست موهایش را شانه کند احساس کرد خاری بر سرش فرو می رود . شانه را که خوب نگاه کرد شگفت زده شد زیرا دانه ایی را می دید که از دیگر دانه ها بلندتر شده . چاره ایی نبود یا شانه را باید دور می انداخت و یا آن دانه بلند را کوتاه می ساخت . تصمیمش را گرفت .
چاقوی تیزی آورد و بر گلوی دانه خودخواه نهاد .
دانه شانه مرگ را در زیر گلوی خویش حس کرد .
خودش را بخاطر آرزویش نفرین و سرزنش کرد
ناله ها کرد
فریادها کشید
و جیغی از ته دل
اما ....
هیچ کدام دوای دردش نشد و سرش را از دست داد.
از آن پس هیچ دانه شانه ی چنین خواست و آرزویی را مطرح ننموده است .

 همه دانه ها می دانند در کنار هم امنیت دارند...

ابلیس و فرعون

مي گويند ابليس، زماني نزد فرعون آمد در حاليکه فرعون خوشه اي انگور در دست داشت و مي خورد، ابليس به او گفت: آيا هيچکس مي تواند اين خوشه انگور را به مرواريد خوش آب و رنگ مبدل سازد؟
فرعون گفت: نه.
ابليس با شيوه مخصوص خودش (جادوگري و سحر) آن خوشه انگور را به

دانه هاي مرواريد تبديل کرد.

پس فرعون تعجب کرد و گفت: آفرين بر تو که استاد و ماهري.

ابليس سيلي اي بر گردن او زد و گفت:

مرا با اين استادي به بندگي قبول

نکردند، تو با اين حماقت چگونه دعوي خدايي مي کني؟

گنجشک و خدا

روزها گذشت و گنجشک با خدا هیچ نگفت

فرشتگان سراغش را از خدا گرفتند و خدا هر بار به فرشتگان این گونه می گفت: " می آید، من تنها گوشی هستم که غصه هایش را می شنود و یگانه قلبی ام که دردهایش را در خود نگه می دارد و سر انجام گنجشک روی شاخه ای از درخت دنیا نشست.

" فرشتگان چشم به لب هایش دوختند، گنجشک هیچ نگفت و خدا لب به سخن گشود:

" با من بگو از آنچه سنگینی سینه توست."

گنجشک گفت: " لانه کوچکی داشتم، آرامگاه خستگی هایم بود و سرپناه بی کسی ام. تو همان را هم از من گرفتی. این توفان بی موقع چه بود؟ چه می خواستی از لانه محقرم کجای دنیا را گرفته بود و سنگینی بغضی راه بر کلامش بست.

سکوتی در عرش طنین انداز شد. فرشتگان همه سر به زیر انداختند. خدا گفت:" ماری در راه لانه ات بود. خواب بودی. باد را گفتم تا لانه ات را واژگون کند. آنگاه تو از کمین مار پر گشودی. " گنجشک خیره در خدایی خدا مانده بود.

خدا گفت: " و چه بسیار بلاها که به واسطه محبتم از تو دور کردم و تو ندانسته به دشمنی ام بر خاستی. " اشک در دیدگان گنجشک نشسته بود.
ناگاه چیزی در درونش فرو ریخت. های های گریه هایش ملکوت خدا را پر کرد.

دروازه بان

پدرم همیشه به من میگه پسرم ادب و منش تو برای من از همه چیز مهمتره ، او مثل حکیم ارد بزرگ فکر میکنه ، حکیم ارد بزرگ می گه: هرگز به کودکانتان نگویید پیشه آینده اش چه باشد ، همواره به او ادب و ستایش دیگران را آموزش دهید ، چون با داشتن این ویژگیها همیشه او نگار مردم و شما در نیکبختی خواهید بود و اگر اینگونه نباشد هیچ پیشه ای نمی تواند به او و شما بزرگی بخشد .
و پدر من هم از کودکی مدام رفتارهای من و خواهرم رو زیر ذره بین گذاشته . من عاشق فوتبالم و الان در تیم جوانان یک باشگاه معروف توپ می زنم.

بهترین دوست

مردی با اسب و سگش در جاده ‌ای راه می ‌رفتند . هنگام عبور از کنار درخت عظیمی ، صاعقه ‌ای فرود آمد و آنها را کشت . اما مرد نفهمید که دیگر این دنیا را ترک کرده است و همچنان با دو جانورش پیش رفت . گاهی مدت ‌ها طول می ‌کشد تا مرده ‌ها به شرایط جدید خودشان پی ببرند .

پیاده ‌روی درازی بود ، تپه بلندی بود ، آفتاب تندی بود ، عرق می ‌ریختند و به شدت تشنه بودند . در یک پیچ جاده دروازه تمام مرمری عظیمی دیدند که به میدانی با سنگفرش طلا باز می ‌شد و در وسط آن چشمه ‌ای بود که آب زلالی از آن جاری بود . رهگذر رو به مرد دروازه ‌بان کرد : « روز به خیر ، اینجا کجاست که اینقدر قشنگ است ؟ »

دروازه ‌بان : « روز به خیر ، اینجا بهشت است . »

- « چه خوب که به بهشت رسیدیم ، خیلی تشنه ‌ایم . »

دروازه ‌بان به چشمه اشاره کرد و گفت : « می ‌توانید وارد شوید و هر چه قدر دل تان می ‌خواهد بنوشید . »

- اسب و سگم هم تشنه‌ اند .

نگهبان : واقعأ متأسفم . ورود حیوانات به بهشت ممنوع است .

مرد خیلی ناامید شد ، چون خیلی تشنه بود ، اما حاضر نبود تنهایی آب بنوشد . از نگهبان تشکر کرد و به راهش ادامه داد . پس از اینکه مدت درازی از تپه بالا رفتند ، به مزرعه‌ ای رسیدند . راه ورود به این مزرعه ، دروازه ‌ای قدیمی بود که به یک جاده خاکی با درختانی در دو طرفش باز می‌ شد . مردی در زیر سایه درخت ‌ها دراز کشیده بود و صورتش را با کلاهی پوشانده بود ، احتمالأ خوابیده بود .

مسافر گفت : روز به خیر

مرد با سرش جواب داد .

- ما خیلی تشنه ‌ایم ، من ، اسبم و سگم .

مرد به جایی اشاره کرد و گفت : میان آن سنگ‌ ها چشمه‌ ای است . هرقدر که می ‌خواهید بنوشید .

مرد ، اسب و سگ ، به کنار چشمه رفتند و تشنگی‌ شان را فرو نشاندند .

مسافر از مرد تشکر کرد . مرد گفت : هر وقت که دوست داشتید ، می ‌توانید برگردید .

مسافر پرسید : فقط می ‌خواهم بدانم نام اینجا چیست ؟

- بهشت

- بهشت ؟ اما نگهبان دروازه مرمری هم گفت آنجا بهشت است !

- آنجا بهشت نیست ، دوزخ است .

مسافر حیران ماند : باید جلوی دیگران را بگیرید تا از نام شما استفاده نکنند ! این اطلاعات غلط باعث سردرگمی زیادی می‌ شود !

- کاملأ برعکس ؛ در حقیقت لطف بزرگی به ما می ‌کنند . چون تمام آنهایی که حاضرند بهترین دوستان شان را ترک کنند ، همانجا می ‌مانند

حکایت جذاب مرگ گربه

حکیمی بر سر راهی می‌ گذشت . دید پسر بچه ‌ای گربه خود را در جوی آب می ‌شوید .
گفت : گربه را نشور ، می ‌میرد !
بعد از ساعتی که از همان راه بر می‌ گشت دید که بعله ... !
گربه مرده و پسرک هم به عزای او نشسته .
گفت : به تو نگفتم گربه را نشور ، می ‌میرد ؟
پسرک گفت : برو بابا ، از شستن که نمرد ، موقع چلاندن مرد !

استاد و دانشجو

استاد گفت کسی خدارو دیده؟ همه گفتند: . . .نه . . .!

استاد گفت کسی صدای خدارو شنیده؟ همه گفتند: . . .نه . . .!

استاد گفت کسی خدارو لمس کرده؟ همه گفتند: . . .نه . . .!

استاد گفت پس خدا وجود ندارد.

یکی از دانشجویان بلند شد و گفت:کسی عقل استاد را دیده؟

همه گفتند: . . .نه . . .!

دانشجو گفت کسی صدای عقل استاد را شنیده؟ همه گفتند: . . .نه . . .!

کسی عقل استاد را لمس کرده؟ همه گفتند: . . .نه . . .!

دانشجو گفت پس استاد عقل ندارد!!!